کوئست غرب تهران(برای همه ایرانیان)

به نام خدا

Dash خط فاصله  

سخنان مردی را نقل میکنم  I read of a man

که درمراسم تدفین دوستی  who stood to speak

سخن می گفت.  at the funeral of a friend.

اوبه تاریخهای حک شده He referred to the dates

روی سنگ گور اشاره  on her tombstone from

کرد،از تولد...تامرگ  the beginning... to the end. .

ابتدا تاریخ تولدش را  He noted that first

به خاطرها آورد  came her date of birth

و از تاریخ بعدی and spoke the following

با اشک یاد کرد، date with tears

اما گفت آنچه بیش از این  but he said what

دو اهمیت دارد  mattered most of all

خط فاصله میان این  was the dash

دو تاریخ است. between those years.

(1998-1934)  (1934-1998)

آن خط فاصله نشان For that dash represents

                              دهنده دورانی است که  all the time that

                                    روی زمین زندگی  she spent alive

کرده است... و اکنون  on earth... And now

تنها کسانی که او  only those who

را دوست داشتند،میدانند loved her know

آن خط کوتاه what that little

چه قدر می ارزد. line is worth.

مهم نیست چقدر  For it matters not

دارایی داشته باشیم، how much we own

اتومبیل...خانه... the cars... the house...

پول نقد،مهم این است the cash what matters is

که چه طور زندگی کنیم how we live

و چقدر دیگران را دوست بداریم.  and love.

مهم این است که آن خط  And how we spend

فاصله را چگونه بگذرانیم.  our dash.

پس به این خط طولانی و So think about this

دشوار فکر کنید...  long and hard...

آیادراین مسیرچیزی هست Are there things you'd

که بخواهید تغییرش دهید؟  like to change?

چرا که هرگز نمی دانید  For you never know

چه مدت زمان برایتان how much time

باقی است تا آن را  is left that can

اصلاح کنید.  still be rearranged.

کاش می توانستیم سرعتمان If we could just

                           را کم کنیم تا بفهمیم  slow down enough to

چه چیزی حقیقی  consider what's

و چه چیزی واقعی است،  true and real

و سعی کنیم and always try to

بفهمیم دیگران چه  understand the way

احساسی دارند.  other people feel.

و دیرتر به خشم  And be less quick

بیاییم، و بیشتر to anger and show

قدردانی کنیم.  appreciation more.

اطرافیانمان را دوست And love the people

بداریم خیلی in our lives like

بیشتر از گذشته.  we've never loved before.

اگر به یکدیگر احترام If we treat each other

بگذاریم، و به هم with respect and more

بیشتر لبخند بزنیم...  often wear a smile...

و یادمان باشد که این Remembering that this

فاصله بخصوص ممکن  special dash might

است خیلی کوتاه باشد.  only last a little while.

در نتیجه، وقتی درباره شما So when your eulogy's

میگویند، و اعمال زندگیتان  being read with your

را باز گو می کنند... life's actions to rehash...

به نحوه ای که زندگیتان  Would you be proud of

را گذرانده اید the things they say about how

مباهات خواهید کرد.  you spent your dash.

نویسنده: زهره زاهدی